اهداف

به سندروم شریف پرستی دچار نشوید

بعضی افراد آن‌قدر که به دنبال دانشگاه خوب و اسم ‌و رسم‌دار هستند به انتخاب رشته اهمیتی نمی‌دهند‌. درست است کسی که در دانشگاه صنعتی شریف درس‌خوانده باشد شانس پیدا کردن کار بهتری دارد اما قرار نیست آجرهای دانشگاه را با خودتان جایی ببرید. بعد از فارغ‌التحصیلی شما باید با مهارتتان به دنبال شغل باشید. بنابراین اولویتتان را روی رشته بگذارید نه دانشگاه.


گول انتخاب رشته نیابتی را نخورید

یکی از گناهان نابخشودنی در انتخاب رشته؛ تحمیل والدین به فرزندان برای انتخاب رشته دلخواه خودشان است. گاهی برخی از پدر و مادرها آرزوهای دست نیافته خودشان را با زور و اجبار به فرزندانشان تحمیل می‌کنند. چنین قبول شدنی آینده خوشی نخواهد داشت زیرا فرزند باید رشته و شغلی را ادامه دهد که هیچ میل و رغبتی به آن ندارد و به احتمال زیاد نه در درس و نه در کار خود موفق نخواهد شد.


هیجانی انتخاب رشته نکنید

ممکن است برخی داوطلبان رتبه‌ای که مدنظرشان بوده را به دست نیاورند و این مسئله باعث شود تا از روی ناراحتی تصمیمی هیجانی بگیرند و بگویند: «اصلاً نمی‌خواهم انتخاب رشته کنم. هر چی شد می‌زنم. اصلاً می‌خواهم بروم شهر دیگر و از خانواده دور باشم و ...» این تصمیمات احساسی باعث می‌شود که نتوانید منطقی فکر کنید. واقع‌بین باشید.

اتفاقی است که افتاده؛ باید به خودتان زمان دهید. از افراد متخصص و مشاور کمک بگیرید تا در نهایت بتوانید بهترین تصمیم ممکن را بگیرید و یک رتبه بد را با یک انتخاب رشته خوب تا حد زیادی جبران کنید. همانطور که از تصمیم‌های احساسی دوری می کنید از انفعال هم پرهیز کنید، چون تصمیم نگرفتن هم یک نوع تصمیم است. بنابراین افراط ‌و تفریط را کنار بگذارید و اجازه دهید بخش منطقی ذهنی‌تان شما را هدایت کند.


مراقب تفاوت‌ها و شباهت‌های رشته‌ها باشید

شما باید تفاوت دقیق رشته‌ها را بدانید. به‌عنوان‌ مثال برخی افراد تصور می‌کنند رشته علوم غذایی همان مهندسی صنایع غذایی و یا رشته فیزیوتراپی همان رشته ارتوپدی است. در حالی‌ که این‌ها با هم‌دیگر متفاوت است. بعضی‌ها تصور می‌کنند برای دست‌یابی به شغل مورد علاقه تنها باید یک‌ رشته را انتخاب کنند مثلاً فکر می‌کنند برای اینکه وکیل بشوند، حتماً باید در رشته حقوق قبول شوند در صورتی‌ که برای شرکت در آزمون وکالت می‌توانند رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی را هم بخوانند. برخی دیگر شباهت‌ رشته‌هایی که خیلی به هم نزدیک‌اند و می‌توانند به ‌جای هم کار کنند را نمی‌دانند، مثلاً حدود 70 یا 80 درصد از واحدها درسی مهندسی مکانیک با مهندسی شیمی یکی است.

پس یادتان باشد به تفاوت‌ها و شباهت‌های رشته‌ها توجه کنید زیرا در غیر این صورت بعد از قبولی وارد دانشگاه می‌شود و می‌بینید آنچه مدنظرتان بوده چیز دیگری است.


دور همی و فامیلی انتخاب رشته نکنید

برخی داوطلبان برای انتخاب رشته به سراغ اقوام می‌روند و از آنها راهنمایی می‌گیرند! این فاجعه است. شما برای انتخاب رشته به یک مشاوره تحصیلی که در این مسیر راهنمایی دقیقی را ارائه دهد، نیاز دارید. انتخاب رشته شوخی‌بردار نیست و باید با دقت زیادی انتخاب شود.


تحت هیچ شرایطی خود را از انتخاب رشته محروم نکنید

برخی افراد به خاطر بالا بودن رتبه، تصمیم می گیرند انتخاب رشته نکنند در حالی که این داوطلبان باید از حق خود در انتخاب رشته استفاده کنند. در سال‌های قبل دو داوطلب خانم، یکی با رتبه 700 و دیگری 800 گفته بودند نمی‌خواهیم انتخاب رشته کنیم. دلیل آنها این بود که فقط رشته‌های پزشکی و دندان پزشکی دانشگاه تهران را می‌خواستند. چون با این رتبه نمی‌توانستند در این رشته‌ها قبول شوند، قید انتخاب رشته را زدند. هر دوی آن‌ها سال بعد دوباره کنکور دادند.

هدف از بازگویی این تجربه این است که هر رتبه‌ای که می‌آورید، انتخاب رشته کنید؛ مثلا از رتبه یک تا ده هزار ممکن است بیست درصد تصمیم بگیرند که انتخاب رشته نکنند. مثل آن دو داوطلب! در این صورت کسی که رتبه ده هزار آورده دیگر رتبه‌اش ده هزار نیست؛ زیرا دو هزار نفر گفته‌اند ما دیگر انتخاب رشته نمی‌کنیم. در این صورت ارزش رتبه کسی که ده هزار آورده، هشت هزار می‌شود.

مرجع

هرکسی اهداف دارد، اما به نظر می رسد برخی از افراد به مراتب بیشتر از دیگران  اهدافشان تحقق می یابند. به این دلیل است که افرادی که اهداف را با سرعتی بالاتر از یک فرد متوسط ​​انجام می دهند، افرادی هستند که از یک روش منظم و اثبات شده برای تعیین هدف و رسیدن به هدف استفاده می کنند. شما نیز به یک برنامه اقدام مؤثر نیاز دارید.

در اینجا 6 مرحله وجود دارد که می توانید برای ایجاد یک برنامه عملی که کار می کند انجام دهید.


1-  به وضوح جستجو کنید.

اولین قدم برای ایجاد یک برنامه عملی، تصمیم گیری دقیقاً در مورد آنچه می خواهید است. وضوح مهمترین کیفیت واحد هدف گذاری و شاید مهمترین کیفیت واحد موفقیت است. به جای اهداف فازی مانند پول بیشتر، سلامتی و خوشبختی بیشتر، درمورد اینکه چقدر می خواهید در یک دوره زمانی خاص درآمد کسب کنید یا به سطح سلامتی و تناسب اندام خود برسید، مشخص کنید.

شما باید اهدافی را تنظیم کنید که چند بعدی و برای هر قسمت از زندگی شما باشد تا بتوانید مانند یک ماشین روغنی عمل کنید. شما به اهداف سلامتی، شغلی، مالی، روابط، پیشرفت شخصی و حرفه ای و جامعه و رشد معنوی خود نیاز دارید. این بلافاصله شما را در گروهی جداگانه از مردم قرار می دهد زیرا بیشتر مردم هیچ تصوری از آنچه که واقعاً می خواهند ندارند.

اکثر مردم به طور ناخودآگاه از ترس عدم موفقیت مشغول هستند و همین امر آنها را از تعیین اهداف مشخص باز می دارد. اگر اهداف مشخصی تعیین نکنید، نمی توانید در رسیدن به آنها ناکام باشید زیرا آنها بسیار مبهم هستند.


2-  اهداف خود را یادداشت کنید.

فقط سه درصد از بزرگسالان اهداف مکتوب دارند. هر کس دیگری قصد دارد روزی آنها را بنویسد. موفقیت با یک کاغذ، یک قلم و چند دقیقه از وقت شما شروع می شود. می توانید با روش سه هدف شروع کنید: در کمتر از 30 ثانیه، همین حالا به سرعت سه هدف مهم خود را در زندگی بنویسید. هر سه هدفی را که می توانید یادداشت کنید، احتمالاً تصویر دقیقی از آنچه واقعاً در زندگی می خواهید است.

هنگامی که شما در واقع هدفی را یادداشت می کنید، گویا در حال برنامه ریزی آن در ذهن ناخودآگاه خود هستید و یک سری از قدرتهای ذهنی را فعال می کنید که به شما امکان می دهد تا بیش از آنچه که در گذشته خواب دیده اید، محقق شود. شما شروع به انتظار رسیدن به هدف می کنید و شروع به جذب افراد و شرایطی می کنید که مطابق با رسیدن به هدف شما هستند.  


3- مهلت تنظیم کنید.

قدم بعدی تعیین مهلت است. اگر این یک هدف بزرگ است، یک سری مهلت های فرعی را تعیین کنید. و اگر در مهلت مقرر به هدف خود نرسید، چه می کنید؟ مهلت دیگری تعیین کنید. به یاد داشته باشید، مهلت نهایی ارزیابی دقیق زمان رسیدن به آن است.

شما ممکن است از قبل به هدف خود برسید و یا ممکن است خیلی بیشتر از آنچه انتظار دارید طول بکشد، اما قبل از شروع کار باید زمان هدف داشته باشید. مهلت به عنوان "سیستم اجباری" در ذهن ناخودآگاه شما در جهت دستیابی به هدف خود در برنامه استفاده می کند.

اگر می خواهید به استقلال مالی برسید، می توانید یک هدف 10 یا 20 ساله تعیین کنید و سپس سال به سال آنرا تجزیه کنید، تا بدانید هر سال چقدر باید پس انداز کنید و سرمایه گذاری کنید. هیچ هدف غیر منطقی وجود ندارد، فقط مهلت های غیر منطقی وجود دارد.


4-  یک لیست درست کنید.

اکنون لیستی از همه مواردی که احتمالاً فکر می کنید برای رسیدن به هدف خود باید انجام دهید، تهیه کنید. پس از رسیدن به هدف مکتوب، یکی از مواردی که افراد را به عقب بازگرداند، وقت گذاشتن در لیست کردن همه کارهایی نیست که برای رسیدن به آنجا باید انجام دهند.

موانعی را که باید برای غلبه بر خود داشته باشید، شناسایی کنید. دانش، اطلاعات و مهارت های مورد نیاز خود را شناسایی کنید. و افرادی را شناسایی کنید که برای دستیابی به هدف خود به کمک و همکاری شما نیاز خواهند داشت.

هرچه لیست شما جامع تر باشد، انگیزه بیشتری پیدا خواهید کرد، میل شما شدیدتر خواهد بود و هرچه باور کنید این امکان وجود دارد. همه این موارد را در یک برنامه سازماندهی شده با اولویت و توالی ترکیب کنید. اولویت چیزی است که مهمتر و کمتر اهمیت دارد. توالی چیزی است که شما باید قبل از انجام کار دیگری و به چه ترتیب دیگری انجام دهید. هر قدم را که می توانید در مورد آن فکر کنید که باید دنبال کنید ذکر کنید. همانطور که به موارد جدید فکر می کنید، آنها را به لیست خود اضافه کنید.

قانون 80/20  یا اصل پارتو می گوید که 80 درصد از نتایج از 20 درصد از فعالیت های شما آمده است. این قانون 80/20 می گوید 20٪ اول زمانی که برای برنامه ریزی هدف خود و سازماندهی برنامه خود صرف می کنید ، 80٪ از وقت و تلاش لازم برای رسیدن به هدف خواهد بود.


5- ایجاد یک برنامه

اکنون که این لیست جامع را در اختیار دارید، آن را در یک برنامه جامع برنامه ریزی کنید. هر روز، هفته و ماه را از قبل برنامه ریزی کنید. برنامه ریزی هر ماه در ابتدای ماه؛ آخر هفته را هر هفته برنامه ریزی کنید؛ و هر روز شب قبل برنامه ریزی کنید.

هرچه در برنامه ریزی فعالیت ها و وظایف خود دقت بیشتری داشته باشید، در زمان کمتری به نتیجه خواهید رسید. قانون این است که هر دقیقه که برای برنامه ریزی صرف می شود، 10 دقیقه در اجرای برنامه صرفه جویی می شود. سپس هر روز که برنامه خود را طی می کنید، شماره یک، مهمترین کار خود را برای روز انتخاب کنید. باز هم، می توانید اولویت های خود را با قانون 80/20 تعیین کنید.

از خود بپرسید، اگر فقط یک کار در این لیست می توانستم انجام دهم، کدام یک از فعالیت ها مهمترین است؟ یک عدد "یک" را در کنار آن فعالیت قرار دهید. سپس از خود بپرسید، اگر من فقط می توانم یک کار دیگر را در این لیست انجام دهم، کدام یک می تواند با ارزش ترین استفاده از وقت من باشد؟ سپس یک عدد "دو" در کنار آن کار بنویسید. این سؤال را تا زمانی که 20٪ از وظایف خود را ترتیب داده شده باشید، ادامه دهید. و اکنون شما یک برنامه عملی دارید.  


6- اقدام کنید.

گام بعدی شما اقدام، پیگیری پیشرفت خود و انجام تنظیمات در طول مسیر است. اطمینان حاصل کنید که هر روز کاری انجام می دهید تا شما را به سمت آنچه واقعاً در زندگی می خواهید سوق دهد.

مرجع