مطالعه کردن

بلندخواندن،‌ کدگذاری کردن مطالب، استفاده از ابزارهای کمک آموزشی و تصاویر از جمله برترین تکنیک‌های تقویت حافظه هستند. همچنین داشتن یک رژیم غذایی مناسب نیز می‌تواند توانایی مغز را در یادگیری بهبود بخشد.

آیا واقعا تقویت حافظه امکان‌پذیر است؟ اگر از آن دسته آدم‌هایی هستید که مدام کلیدتان را فراموش می‌کنید یا به یاد نمی‌آورید که کارت‌های بانکی خود را کجا گذاشته‌اید، پس حتما از شنیدن اینکه پاسخ به این سوال مثبت است خوشحال خواهید شد. واقعیت این است که روش‌هایی برای تقویت حافظه وجود دارند. اگر شما هم حافظه ضعیفی دارید، در این مقاله راهکارهایی کارآمد را معرفی خواهیم کرد. این شما و این برترین تکنیک های تقویت حافظه...
 

چگونه حافظه بلند مدت را تقویت کنیم؟

تنظیم یک هشدار روی تلفن همراه برای یادآوری کارها یا تهیه یک لیست از کار‌هایی که باید انجام دهید قطعا کمک‌کننده است، اما اگر بخواهید اطلاعاتی را در حافظه بلندمدت ذخیره کنید چه؟ اگر با حفظیات مشکل داشته باشید، احتمالا کار‌هایی مثل درس خواندن طاقت‌فرسا خواهند بود. نگران نباشید تنها کافی است راهکارهایی که در ادامه آمده است را دنبال کنید.


1. توجه کنید

توجه یکی از اجزای اصلی حافظه است. برای اینکه اطلاعات از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلندمدت منتقل شوند، سعی کنید در یک مکان عاری از هرگونه حواس پرتی اعم از تلویزیون، موسیقی و ... مطالعه کنید. خلاص شدن از عوامل حواس‌پرتی ممکن است خود یک چالش برای شما باشد، به ویژه اگر در محیط شلوغی زندگی کنید. بنابراین از اعضای خانواده یا هم خانه‌ای‎هایتان بخواهید مدتی آرام باشند یا فرزندان را سرگرم کنند تا شما بتوانید روی کارتان تمرکز کنید.
 

2. دقیقه نودی نباشید

مطالعه کردن در چند نوبت، به مغز شما زمان کافی برای پردازش اطلاعات می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهند افرادی که مطالب حفظی را به طور منظم مطالعه می‌کنند بهتر از سایرین آن‌ها را به خاطر می‌آورند.
 

3. با نظم و ساختار حفظ کنید

تحقیقات حاکی از آن است که اطلاعات در مغز به صورت خوشه‌های مرتبط به هم سازمان‌دهی می‌شوند. بنابراین شما نیز می‌توانید با ساختاربندی و سازمان‌دهی اطلاعات مورد نظرتان آن‌ها را راحت‌تر به حافظه بلندمدت خود بسپارید. سعی کنید مفاهیم مشابه را در یک گروه قرار دهید یا یادداشت‌های مرتبط را با علامت‌گذاری خاص خودتان به هم مرتبط کنید.
 

4. از ابزار‌های کمکی استفاده کنید

ابزار‌های کمکی یا «مونومیک» تکنیک‌هایی هستند که اغلب توسط دانش‌آموزان برای یادآوری بهتر اطلاعات به‌کار می‌روند. مونومیک یک روش ساده برای تقویت حافظه است. برای مثال، شما ممکن است یک اصطلاح را که باید به ذهن بسپارید به چیزی که برایتان آشناست مرتبط کنید و به حافظه بسپارید. بهترین مونومیک‌ها آن‌هایی هستند که مثبت، طنزگونه و نوآورانه باشند. بنابراین شاید بهتر باشد که مطالب حفظی را به یک لطیفه، آهنگ، ریتم یا هرچیزی که برایتان آشناست ربط دهید و به خاطر بسپارید.
 

5. تشریح مطالب و مرور آن‌ها

برای فراخوانی اطلاعات شما باید آنچه را که در حال به خاطر سپاری در حافظه بلند مدت هستید، کدگذاری کنید. یکی از موثرترین تکنیک‌های کدگذاری مرور بسط‌دهنده (elaborative rehearsal) است. در این تکنیک باید هنگام یادگیری یک اصطلاح، تعریف آنرا مطالعه کنید. سپس توصیف دقیق‌تری نسبت به آنچه باید به یاد داشته باشید بخوانید و در مرحله نهایی این فرایند را چندبار تکرار کنید. بعد از اینکار احتمالا متوجه خواهید شد که یادآوری اطلاعات بسیار ساده‌تر است.
 

6. کمک گرفتن از حافظه تصویری

افراد زیادی هستند که از تجسم بصری اطلاعات مورد نظرشان بسیار سود می‌برند. به عکس‌ها، نمودار‌ها و همه‌ اطلاعات گرافیکی موجود در مطلبی که مطالعه می‌کنید توجه داشته باشید. اگر چنین اطلاعاتی از قبل وجود ندارند، خودتان آن‌ها را ایجاد کنید. در حاشیه یادداشت‌هایتان اطلاعات تصویری مرتبط با مطالب رسم کنید یا با استفاده از ماژیک هایلایتر یا خودکار‌های رنگی مطالب مرتبط را گروه‌بندی و مشخص نمایید.
 

7. اطلاعات جدید را به اطلاعات قدیمی ربط دهید

زمانیکه می‌خواهید مفاهیم ناآشنایی را به یاد بسپارید، به این فکر کنید که این موارد جدید را چگونه می‌توانید به اطلاعات موجود در حافظه‌تان ربط دهید؟ با برقراری ارتباط میان چیز‌های جدید و آنچه در حافظه دارید، به احتمال زیاد می‌توانید اطلاعات جدید را بهتر فراخوانی کنید.

ادامه مطلب

این مسئله تقریباً انکارناپذیر است که نسخه کتاب از یک فیلم بسیار جذاب‌تر از خود آن فیلم است. معمولاً نیز گفته می‌شود که مطالعه یک کتاب نسبت به تماشای یک میز به مراتب بهتر و تأثیرگذارتر است، اما چرا؟ چه دلیل و یا دلایلی وجود دارد که این تفکیک و تفاوت بین تماشای یک فیلم و مطالعه یک کتاب وجود دارد؟ یکی از مسائلی که در رابطه با ترجمه یک فیلم وجود دارد آن است که گاهی مفاهیم و اصطلاحات یک زبان و فرهنگ در زمان ترجمه به کلی تغییر شکل می‌دهد.

این در حالی است که تبدیل آن مفهوم در ترجمه فیلم در کنار تصاویر تعریف‌شده‌ای که در فیلم وجود دارد گاهی ناهماهنگ و ناهمخوان می‌شود. این در حالی است که وقتی یک مترجم دست به ترجمه کتابی می‌زند اول مفهوم را با زبان اصلی آن مطالعه می‌کند و بعد با برداشت خود و به گونه‌ای که با زبان و فرهنگ خود همراه و همخوان است آن را ترجمه می‌نماید، به همین دلیل هم هست که غالباً ترجمه یک کتاب تغییر بسیاری در نسخه اصلی آن ایجاد نمی‌کند و ضعف و خدشه‌ای نیز به آن وارد نمی‌نماید، اما با تماشای فیلمی ترجمه‌شده قطعاً تفاوت‌های ناهمخوانی از آن را شاهد خواهید بود.

وقتی یک کارگردان دست به ساخت فیلمی می‌زند تمامی صحنه‌ها، شخصیت‌ها، لباس‌ها و... همگی به شکلی مشخص و تعریف‌شده طراحی می‌شوند و تمامی آن‌ها در ذهن مخاطب مشخص می‌گردند، بدون آنکه مخاطب، خودش تأثیری در این تصویرسازی داشته باشد، اما در یک کتاب، شرح صحنه‌ها، شخصیت‌ها و تمامی جزئیات به صورتی انجام می‌پذیرد که مخاطب، خود و با کمک تخیلات خودش تمامی آن‌ها را تصور می‌کند، به همین دلیل نیز مطالعه یک کتاب تخیلات و استقلال ذهنی مخاطب را تقویت کرده و تأثیر مثبت بیشتری خواهد داشت.

در کنار این موضوع نیز می‌توان گفت که تصور مستقل مخاطب در رابطه با شخصیت‌هایی که منفی و یا مثبت هستند، بنا بر سلیقه خود آن فرد و باور‌هایی که در ذهن خود دارد می‌تواند باعث شود که شخصیت‌ها برای او باورپذیرتر باشند و جنبه‌های مثبت و یا منفی‌شان ملموس‌تر به نظر آیند، به همین دلیل هم هست که ما معمولاً با مطالعه یک کتاب با افراد و شخصیت‌های داستان همزادپنداری بیشتری می‌کنیم. یکی‌دیگر از ویژگی‌هایی که مطالعه یک کتاب را از تماشای فیلم بهتر می‌کند عدم محدودیت آن در تعریف و شرح داستان است.

معمولاً یک فیلم زمان مشخصی در حدود یک ساعت و نیم تا سه ساعت را در دست دارد تا تمامی اتفاقات و جریان‌های داستان را ارائه دهد. این در حالی است که یک کتاب تقریباً بدون هیچ محدودیت زمانی با مخاطب خود ارتباط برقرار می‌کند. شما می‌توانید ساعت‌هایی را صرف مطالعه یک یا دو صفحه از یک کتاب کنید و آن را با تمام وجود خود لمس نمایید.

ممکن است در یک فیلم گفتگو‌های بسیاری را میان شخصیت‌ها مشاهده کنید، اما مسئله‌ای که وجود دارد آن است که در ساخت یک فیلم هیچ‌گاه نمی‌توان گفتگو‌های درونی، احساسات خیلی شخصی و تفکرات فردی را به طور مشخص نشان داد. این در حالی است که در یک داستان معمولاً شما بخش زیادی از ذهن خود را با افکار درونی شخصیت‌ها همراه می‌کنید و گویی که پا به پای او در رابطه با مسئله می‌اندیشید، به همین دلیل هم هست که معمولاً یک فیلمنامه محدودیت‌های بیشتری برای ارائه احساسات شخصی دارد.

یکی‌دیگر از ویژگی‌های جذاب مطالعه کتاب آن است که شما می‌توانید تمامی ظرافت‌های داستانی را در کنار هم ادغام کنید. شرح بخش‌های متفاوتی از لوکیشن داستان، همراهی شخصیت‌هایی که در ذهن تصور کرده‌اید و همه و همه ویژگی کتاب است، آن هم به این صورت که این توانایی را در مخاطب ایجاد می‌کند تا تمامی آن‌ها را کنار یکدیگر قرار دهد و موقعیتی کلی را متصور شود. این در صورتی است که تمامی قسمت‌ها، رخداد‌ها و لوکیشن‌های یک فیلم به شکل مشخصی در کنار هم قرار گرفته‌اند و دیگر نیازی نیست که مخاطب، خودش آن‌ها را با کمک ذهنی خلاق ادغام کند.

عدم وجود این ویژگی در کتاب نیز باعث رشد خلاقیت و فعالیت‌های ذهنی مخاطب می‌شود. فیلم‌ها هیچ‌گاه یک جسم فیزیکی را به شما ارائه نمی‌دهند و بنابراین نیز شما هیچ‌گاه نمی‌توانید وجود آن‌ها را در کنار خود احساس کرده و آن‌ها را با خود همراه نمایید، اما این ویژگی در کتاب وجود ندارد. شما می‌توانید کتاب خود را همیشه همراهتان داشته باشید و در صورت نیاز آن بخش و یا صفحه‌ای که مدنظر دارید را به راحتی مطالعه کنید و به آن دسترسی یابید.

مرجع